บทที่ 245 โชคชะตา

เดิมทีเซี่ยอวิ๋นเยียนคิดจะยืนพิงพักอยู่ด้านข้างสักครู่ จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงทึบดังขึ้นคราหนึ่ง ยังไม่ทันหันกลับไปมอง ท่อนแขนก็ถูกใครบางคนคว้าหมับแล้วกระชากอย่างแรง ร่างซวนเซจนแขนไถลครูดไปกับผนังข้างตัว ความเจ็บแสบร้อนผ่าวพลันแล่นปราดขึ้นมาทันที

เซี่ยเฟิงมีปฏิกิริยาว่องไวอย่างยิ่ง เขาชักกระบี่ชี้ตรงไปยังผู้ลงมือทันควัน “ใครกัน?! อยู่นิ่งๆ!”

เมื่อเผชิญหน้ากับประกายกระบี่คมปลาบ เฉินซิ่นหรงกลับไม่มีทีท่าขลาดกลัวแม้แต่น้อย ซ้ำยังเผยรอยยิ้มออกมา “รองแม่ทัพเซี่ย ข้ามิได้คิดจะทำเรื่องที่ทำร้ายผู้อื่นโดยไม่ได้ประโยชน์อันใดหรอกนะ ท่านต้องรู้ไว้ว่าคนอย่างข้า เกลียดความรุนแรงที่สุด”