บทที่ 259 จดหมายจากฉางอัน ซูหลีถูกลอบสังหาร

เซี่ยเฟิงผ่อนคลายช่วงไหล่ที่ตึงเกร็งลงเล็กน้อย รู้สึกว่าไม่ควรปล่อยให้บรรยากาศตึงเครียดเช่นนี้ต่อไป จึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “เจ้าชอบคนแบบไหนหรือ”

เมื่อตระหนักได้ว่าตนเองถามโพล่งออกไปอย่างกะทันหัน เซี่ยเฟิงจึงเอ่ยเสริม “ข้ามิได้หมายความเป็นอื่น เพียงแต่รู้เรื่องที่เจ้าถอนหมั้นกับซูหลีแล้ว และคิดว่าในกองทัพมีบุรุษหนุ่มดีๆ มากมาย ไม่แน่อาจมีคนที่เหมาะสมกับเจ้า… อีกไม่นานกองทัพตระกูลเซี่ยก็ต้องส่งมอบให้เจ้าดูแล สามีในอนาคตของเจ้าจะเป็นคนเช่นไรก็นับว่าสำคัญมากทีเดียว”

เซี่ยอวิ๋นเยียนชะงักไปเล็กน้อย คาดไม่ถึงว่าคน ‘เอาการเอางาน’ อย่างเซี่ยเฟิงจะมีอารมณ์มาไต่ถามเรื่องพรรค์นี้ด้วย ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใด ชั่วขณะนั้นในหัวของนางกลับผุดภาพของซูอวี้ขึ้นมา เซี่ยอวิ๋นเยียนคลึงขมับของตนเพื่อดึงสติกลับมา “เรื่องนี้… ไม่มีเกณฑ์อันใดหรอกเจ้าค่ะ มิใช่การซื้อข้าวของเสียหน่อยที่จะต้องมีเงื่อนไขตายตัว ขอแค่มีความรู้สึกและมีความจริงใจให้กันก็พอ”