บทที่ 263 ประจัญบานระยะประชิด

“ตราพยัคฆ์เป็นของที่ฝ่าบาทพระราชทานแก่ท่านอาสอง” นางเอ่ยเรียบๆ “ยามนี้ท่านอาสองไม่อยู่ ข้าก็จะเป็นตัวแทนของท่านอาสองนำพาทุกท่านไปประมือกับองค์ชายสี่แห่งซีฉินเอง”

หลังผ่านพ้นความตกตะลึงในคราแรก เหล่าจิ้งจอกเฒ่าร้อยเล่ห์ต่างปรับอารมณ์ตนเองได้อย่างรวดเร็ว แล้วเริ่มเอ่ยถ้อยคำตามมารยาทอันไพเราะน่าฟัง

เซี่ยอวิ๋นเยียนอดทอดถอนใจในอกมิได้ นางรู้สึกว่าตนเองไม่อาจปรับตัวให้ชินกับวิธีการพูดจาวกวนหลายตลบเช่นนี้ได้จริงๆ แม้ไม่คิดหวังให้ทุกคนพูดจาตรงไปตรงมาเหมือนยามอยู่ในกองทัพตระกูลเซี่ยภายใต้การนำของบิดา แต่เมื่อต้องอ้อมค้อมถึงเพียงนี้…