บทที่ 270 อวิ๋นเยียนประจันหน้าศัตรู

ทว่าการที่นางออกศึกรับมือศัตรูหาใช่อารมณ์ชั่ววูบ แต่เป็นการตัดสินใจที่ผ่านการไตร่ตรองมาอย่างรอบคอบ

เซี่ยอวิ๋นเยียนยิ้มพลางเอ่ย “มีเพียงข้าออกไปรับศึก จึงจะตอกย้ำให้เห็นชัดว่าในการรักษาเมืองครั้งนี้ ข้าเป็นเพียงรองผู้บัญชาการ และซีฉินก็จะจับต้นชนปลายไม่ถูกว่าท่านอาสองกลับมาแล้วจริงหรือไม่”

แม่ทัพเอกผู้กุมอำนาจบัญชาการกองทัพใหญ่แทบไม่มีผู้ใดออกไปเป็นทัพหน้า มิฉะนั้นหากพ่ายแพ้ขึ้นมา ขวัญกำลังใจของทหารทั้งกองทัพจะดิ่งลงในชั่วพริบตา