บทที่ 272 ประมือกับชื่อไหว

เซี่ยอวิ๋นเยียนทอดสายตามองไป เห็นบุรุษผู้หนึ่งนั่งหลังตรงตระหง่านอยู่บนหลังม้าศึกสีดำ เขามิได้สวมหมวกเกราะ หากแต่โพกผ้าสีขาวที่บุรุษซีฉินใช้กันทั่วไปในชีวิตประจำวัน เส้นผมสีทองขับเน้นใบหน้าที่มีสันจมูกโด่งและเบ้าตาลึก นัยน์ตาสีมรกตทอประกายคมปลาบดั่งพญาเหยี่ยว

นางได้ยินเสียงผิวปากหวีดสั้นแว่วมาจากบนหอรบ

นั่นคือสัญญาณลับที่นัดแนะไว้กับเฉียวเหยี่ยน