บทที่ 277 หนทางสุดท้ายของเฉียวเหยี่ยน

ท่ามกลางเสียงเข่นฆ่า เมื่อสบตานาง ชื่อไหวที่เมื่อครู่ยังฝีปากกล้ากลับพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว

“เฉียวเหยี่ยน” เสียงของซูอวี้ดังขึ้น “ข้ากับอวิ๋นเยียนให้โอกาสชื่อไหวแล้ว เขาไม่ยอมจำนน เจ้าถอยไปเถอะ”

เฉียวเหยี่ยนที่มักเด็ดขาดเฉียบไวและกุมทุกสิ่งไว้ในกำมือ บัดนี้กลับตาแดงก่ำ ร่างกายสั่นสะท้าน นางมองชื่อไหวที่หลับตาลงไม่ยอมสบตากับตน แล้วมองซูอวี้ที่ขมวดคิ้วตีหน้าเย็นชา สุดท้ายสายตาจึงหยุดอยู่ที่เซี่ยอวิ๋นเยียนซึ่งกำลังกดร่างชื่อไหวอยู่ “คุณหนูใหญ่เซี่ย อย่าลืมว่าข้าใช้คำมั่นว่าจะให้ตระกูลเฉียวทุ่มกำลังช่วยอย่างสุดความสามารถ แลกกับการให้ท่านรับปากเรื่องใดไว้”