บทที่ 289 ผู้ริเริ่มความชั่วร้าย ย่อมไร้ทายาทสืบสกุล

ทหารนายสุดท้ายกลับเข้ามาจากนอกเมืองแล้ว เสียงฝีเท้าเกือกม้าดังแว่วมาจากนอกหน้าต่าง ราวกับเคาะลงบนหัวใจของคนตระกูลเซี่ยทั้งสามในห้องทีละจังหวะ ยิ่งชวนให้บรรยากาศทวีความหนักอึ้ง

แม้จะกุมความได้เปรียบเล็กๆ ไว้ในมือ ทว่าก้าวต่อไปจะเดินอย่างไรกลับเป็นโจทย์ยาก

หลังจากความยินดีเมื่อครู่สงบลง ก็แปรเปลี่ยนเป็นความครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง ตลอดมาเซี่ยอวิ๋นเยียนคิดเสมอว่า ตนกับท่านแม่ต่างมีความทรงจำจากชาติก่อน ย่อมสามารถค้ำจุนตระกูลเซี่ย และแก้แค้นให้คนในครอบครัวที่ต้องตายอย่างน่าอนาถในชาติก่อนได้