บทที่ 305 แลกใจด้วยใจจริง

นางเงยหน้าขึ้นมอง ก็สบประสานเข้ากับสายตาคู่หนึ่งที่เปี่ยมล้นด้วยรอยยิ้ม

ไม่รู้ว่าซูอวี้ตื่นขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใด

ความจริงตั้งแต่ก่อนที่เซี่ยอวิ๋นเยียนจะก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามา เขาก็รู้สึกตัวแล้ว เพียงได้ยินเสียงฝีเท้าก็รู้ว่าเป็นนาง จึงแสร้งทำเป็นหลับต่อเพื่อรอคอยกระต่ายมาชนตอไม้ แล้วก็รอนางได้สำเร็จจริงๆ