บทที่ 307 ซูอวี้เปลี่ยนไปเพราะนาง

“วันนี้ข้าสะกดรอยตามจินเหยียนโม่ลัดเลาะไปตามทางจนถึงเรือนที่ม่านเมฆาบังซ่อนตัว ระหว่างทางพบว่ามีสองจุดที่มีคนคอยสังเกตการณ์อยู่ในเงามืด” เซี่ยอวิ๋นเยียนกล่าวพลางใช้นิ้วเคาะเบาๆ ลงบนสองจุดในแผนผังเส้นทาง “ส่วนที่อื่นจะมีอีกหรือไม่ ข้ายังไม่กล้าฟันธง”

ซูอวี้หยิบแผนที่อย่างละเอียดของด่านหยางหลินออกมา เทียบเคียงกับแผนผังเส้นทางของเซี่ยอวิ๋นเยียนเพื่อพิจารณาอย่างถี่ถ้วน “ด้วยนิสัยขี้ระแวงของม่านเมฆาบัง เป็นไปได้มากว่าเขาจะสั่งให้คนผลัดเปลี่ยนจุดเฝ้าระวังไม่เป็นเวลา”

เซี่ยอวิ๋นเยียนพยักหน้า เห็นพ้องกับคำพูดของซูอวี้ “ถูกต้อง เพราะฉะนั้นเส้นทางนี้จึงเดินไม่ได้เด็ดขาด ทางอ้อมใช้เวลานานเกินไป นานพอที่ม่านเมฆาบังกับพวกจะหลบหนี อีกทั้งยังมีตรอกซอกซอยมากมาย ไม่สะดวกต่อการพกพาอาวุธและนำคนจำนวนมากเข้าไป มิหนำซ้ำยังไม่อาจล่วงรู้ได้ว่าจะถูกคนที่แอบสังเกตการณ์จับพิรุธได้ตรงจุดใด เสี่ยงเกินไป”