ตอนที่ 147 เอาจริงดิ

สายฝนดอกไม้ไฟทอดยาวเนิ่นนาน แทบทุกคนต่างตกอยู่ในภวังค์ใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่พร่างพราวไปด้วยประกายไฟ

ซูชิงซือยืนอยู่บนสะพานหินริมทะเลสาบ เธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยมองดูภาพอันงดงามตรงหน้า หลินซฺวินโอบไหล่ของเธอไว้ แล้วดึงให้เธอขยับเข้ามาพิงแนบชิดกับตัวเขา

ดอกไม้ไฟนี้น่ามองจัง ขาวจั๊วะจนอยากจะก้มลงไปหอมสักฟอด