บทที่ 117 ความสงบ

หนึ่งวันให้หลัง ราษฎรผู้รอดชีวิตจากอำเภออันเล่อก็เดินทางมาถึงหมู่บ้านตระกูลเผยในที่สุด

ทุ่งรวงข้าวสาลีสุดลูกหูลูกตาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองอร่าม สายลมพัดผ่านจนเกิดระลอกคลื่นรวงข้าวพลิ้วไหวตามกัน ชายหญิงที่กำลังง่วนอยู่กับงานกสิกรรมในทุ่ง เมื่อมองเห็นคนกลุ่มหนึ่งแต่ไกล แววตาก็พลันเป็นประกาย ต่างพากันตะโกนก้อง "แม่นางหกกลับมาแล้ว!"

เสียงร้องตะโกนแว่วเข้าไปถึงหลังแนวกำแพง ไม่นานนัก หญิงสาวหน้าตาสะสวยผู้หนึ่งก็ก้าวออกมาต้อนรับ หญิงชราและเด็กๆ อีกจำนวนหนึ่งรีบกรูล้อมเข้ามาอย่างรวดเร็ว