บทที่ 175 เชลยศึก (หนึ่ง)

สำหรับแม่ทัพลวี่แล้ว วันนี้ไม่ต่างอันใดกับฝันร้าย

ความเหี้ยมเกรียมยามเข่นฆ่าของเผยชิงเหอ ชวนให้ผู้คนอกสั่นขวัญแขวน

เขานำทหารคนสนิทไม่กี่ร้อยนายเตลิดหนี ทว่าควบม้าไปได้เพียงยี่สิบกว่าลี้ก็เจอกลุ่มซุ่มโจมตี ด้วยความที่เขาพุ่งนำหน้าเร็วที่สุด จึงไม่อาจเลี่ยงเชือกดักม้าที่ขึงไว้ได้ ร่างร่วงละลิ่วลงจากหลังม้า กระแทกพื้นจนเจียนตาย หวิดจะถูกกีบม้าศึกเหยียบเข้าที่ท้องไส้