บทที่ 177 แสดงความยินดี (หนึ่ง)

กองทัพฟั่นหยางยกมาอย่างดุดันเกรียงไกร ทว่ากลับปราชัยยับเยินภายในวันเดียว ข่าวนี้แพร่สะพัดไปทั่วทั้งเยี่ยนจวิ้นประดุจติดปีก

เนินหัวกะโหลกนอกหมู่บ้านตระกูลเผยชวนให้ผู้คนอกสั่นขวัญแขวน

เมื่อแม่ทัพหยางแห่งทัพกว่างหนิงได้ยินเรื่องนี้ ก็ทอดถอนใจยาวเหยียด "วีรชนกำเนิดจากวัยเยาว์ คำนี้ไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่น้อย! ลวี่เซียนตาโตฝีมือต่ำ หยิ่งผยองเป็นสันดาน ไม่เห็นแม่นางเผยหกอยู่ในสายตา บัดนี้ถูกทัพสกุลเผยตีจนพ่ายยับ ทั้งยังตกเป็นเชลย ต้องควักทรัพย์สินจนหมดเนื้อหมดตัวถึงจะรักษาชีวิตไว้ได้ นี่แหละที่เรียกว่าเสียทั้งภรรยาแถมสูญเสียไพร่พล"