บทที่ 182 แพ้ชนะ (สอง)

ไม่อาจหวนนึกถึงได้อีกแล้ว

นี่เป็นช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดในชีวิตของหยางหวายอย่างแท้จริง

ถูกซ้อมจนน่วมยังไม่พอ ขาซ้ายยังถูกถีบเข้าให้อย่างจัง พอขึ้นหลังม้าแข่งต่อ ขาซ้ายของเขาไม่มีเรี่ยวแรง ความเร็วของม้าจึงพลอยตกลงไปด้วย แล้วจะไปวิ่งแซงเผยเยี่ยนได้อย่างไร