บทที่ 188 แรกผลิ

ผู้บัญชาการเกาต่อให้คอทองแดงเพียงใด ก็มิอาจทานทนการผลัดกันเข้ามาคารวะสุราของทุกคนได้ สุดท้ายแทบจะฟุบลงไปกับโต๊ะ จึงถูกทหารคนสนิทสองนายช่วยกันกึ่งพยุงกึ่งหามกลับไป

คืนนี้สือเยี่ยนเองก็ดื่มไปไม่น้อย ใบหน้าขาวผ่องขึ้นสีระเรื่อ ทว่าแววตายังดูกระจ่างใส

ยามที่เดินทางไปซื้ออาวุธจากกองทัพเหลียวซีคราวนั้นก็เป็นเช่นนี้ ภายนอกดูเหมือนยังครองสติได้ แต่ความจริงเมามายไม่เบาแล้ว เผยชิงเหอมองแล้วนึกขำ "ข้าไปส่งเจ้า"