บทที่ 233 ดักซุ่มโจมตี (สอง)

ได้ยินศึกแล้วลิงโลด นี่สิถึงจะเป็นยอดทหารหาญตัวจริง!

เผยอวิ๋นเห็นดังนั้น มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นบางเบา ร่างยังคงนิ่งสงบ หมอบซุ่มอยู่ในป่าเขาอย่างเงียบเชียบ

หน่วยสอดแนมซงหนูควบม้าลาดตระเวนอยู่ด้านหน้า มีไม่กี่คนที่ล่วงล้ำเข้ามาในป่า กวาดตามองอย่างลวกๆ ไม่กี่ทีก็หันหลังกลับ พวกมันเพิ่งสูญเสียแม่ทัพใหญ่ ทั้งยังพ่ายแพ้ยับเยินอย่างที่ไม่เคยพานพบ พอยกทัพถอยก็ถูกไล่ล่าดักซุ่มซ้ำสอง บัดนี้จึงไม่ต่างจากสุนัขจนตรอก ความคิดเดียวในหัวคือต้องรีบหนีกลับทุ่งหญ้าให้เร็วที่สุด