บทที่ 248 ลูกคิดในใจ

“น่าโมโหสิ้นดี!”

“เจ้าจางอวิ่นนั่น ตอนจะไปยังแหกปากปาวๆ บอกว่าวันหน้าอย่าได้ซมซานมาขอร้องที่หน้าประตูสกุลจางเชียว ถุย!” เผยเยี่ยนเหวี่ยงหมัดอย่างเคียดแค้น “หากไม่ใช่เพราะเจ้ากำชับไว้ละก็ วันนี้ข้าคงซัดหน้ามันจนเละไปแล้ว”

เผยชิงเหอยิ้มพลางเหลือบมองเผยเยี่ยน “แค่วันนี้เจ้าก็เก่งกาจองอาจพอแล้ว”