บทที่ 270 ดุเดือดแสนสาหัส

ชาวบ้านเมื่อครู่ยังตื่นเต้นฮึกเหิม ทว่าพริบตาต่อมาพอได้ยินเสียงฝีเท้าม้า ต่างก็หดหัวกลับไปตามสัญชาตญาณ รีบลงกลอนปิดประตูอย่างรวดเร็ว

จากนั้นจึงแอบมองออกมาทางรอยแยกของบานประตู

ผู้ที่ควบม้านำหน้ามาแต่ไกล ย่อมเป็นท่านแม่ทัพเผยผู้ร้อยศึกมิเคยพ่าย!