บทที่ 287 ศึกเดือด

ชาวบ้านในเสื้อผ้าขาดวิ่นกลุ่มใหญ่ถูกต้อนมาจนถึงใต้กำแพงเมืองเหลียวซี

ใครที่ก้าวช้าไปเพียงนิด ย่อมถูกเกาทัณฑ์อันคมกริบจากด้านหลังยิงสังหาร พวกเขาร้องไห้คร่ำครวญพลางก้าวไปข้างหน้า มือที่กำอาวุธเก่าขึ้นสนิมสั่นระริกไม่หยุด

ต่อให้เป็นทหารกร้านศึกจิตใจเย็นชาเพียงใด ได้เห็นภาพนี้ย่อมอดใจอ่อนมิได้ ไม่อาจตัดใจปล่อยเกาทัณฑ์สังหารผู้คน ชาวบ้านกลุ่มแรกที่ถูกต้อนมาราวกับฝูงโคกระบือจึงทะลักมาถึงใต้กำแพงเมืองในเวลาอันรวดเร็ว