บทที่ 308 เปลี่ยนธงทัพ

โทสะอันเดือดดาลที่แม่ทัพลวี่สะกดกลั้นมาครึ่งค่อนเดือน แปรเปลี่ยนเป็นเสียงตะโกน “ไสหัวไป!” ดังกึกก้องปานฟ้าถล่ม

ลวี่เฟิ่งมิได้ไสหัวไปไหน เขานั่งลงตรงข้ามแม่ทัพลวี่ เอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบราบเรียบ “มาถึงขั้นนี้แล้ว ย่อมไม่มีทางให้หันหลังกลับ

“หากท่านพ่อคิดตก ข้าจะแก้เชือกให้ท่านเดี๋ยวนี้”