บทที่ 334 พี่น้อง (สอง)

พลบค่ำ ฟางต้าโถวเดินหน้าบึ้งตึงเข้ามา “ได้เวลาต่อแถวกินข้าวเย็นแล้ว”

เฮ่อหมู่พยักหน้า “ขอบใจพี่ฟาง”

ฟางต้าโถวถลึงตาใส่ “อย่ามาเรียกข้าเช่นนี้ ข้าไม่ใช่พี่ฟางของเจ้า ข้าฟางต้าโถวไม่เคยนับคนตลบลับหลังเป็นพี่น้อง”