บทที่ 378 เสบียงศึก (สี่)

“อะไรนะ! เสบียงทหารโดนปล้นงั้นรึ?!”

ท่านแม่ทัพใหญ่จางโทสะพวยพุ่ง ตบโต๊ะผางลุกพรวดขึ้นมา แรงอารมณ์ฉุดรั้งไปถึงบาดแผลตรงเอวและหน้าท้องจนเจ็บแปลบ ต้องสูดปากครางซีด

ที่ปรึกษาโจวไม่กล้าเงยหน้า ได้แต่ก้มหน้าหน้าดำคร่ำเครียดขานรับ เมื่อเห็นท่านแม่ทัพใหญ่หนวดเครากระดิกเดือดดาลจนคุมไม่อยู่ คนหัวไวอย่างที่ปรึกษาโจวจึงรีบเรียกตัวเจ้าพวกดวงซวยไม่กี่คนที่รอดตายหนีกลับมาได้เข้ามาทันที “พวกมันไม่กี่คนนี้รอดชีวิตมาได้ ท่านแม่ทัพใหญ่ซักถามพวกมันดูได้ขอรับ”