บทที่ 380 ศึกภายใน (สอง)

ท่านแม่ทัพใหญ่จางที่ถูกแทงหนึ่งดาบ โลหิตสดๆ พวยพุ่งออกจากหน้าอกราวกับน้ำพุ

ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย ท่านแม่ทัพใหญ่จางกลับยิ่งดุดันอำมหิตกว่ายามปกติ ไม่สนใจบาดแผลฉกรรจ์ถึงชีวิต ตะโกนก้อง "ฆ่าพวกมันให้หมด!"

ทหารป๋อไห่นอกประตูครั้นได้ยินความเคลื่อนไหวผิดปกติก็พังประตูบุกเข้ามา โถมเข้าใส่ดั่งหมาป่าและเสือร้าย