บทที่ 383 ใครสังหาร (สาม)

แม่ทัพลู่ชิงชังท่านแม่ทัพใหญ่จางเข้ากระดูกดำ แค่นเสียงเย็นชา “เขาสมควรถูกฟ้าผ่าตาย!” เขาชะงักไปครู่หนึ่งแล้วกดเสียงต่ำลง “แม่ทัพเผยต่างหากที่เป็นยอดคนแห่งยุค เปี่ยมด้วยบารมีของผู้ครองแผ่นดินอันเปี่ยมเมตตา”

“วันนั้นข้าไตร่ตรองซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงตัดสินใจนำทัพมา ครั้นมาถึง ได้ประจักษ์วินัยทหารอันเข้มงวดของแม่ทัพเผย ได้เห็นแสนยานุภาพในการศึก แต่สิ่งที่ทำให้ข้าเลื่อมใสยิ่งกว่า คือความการุญและห่วงใยที่แม่ทัพเผยมีต่อเหล่าพลทหารชั้นผู้น้อย”

“กองทัพสกุลเผยตั้งขึ้นมาเพียงไม่กี่ปี ก็สามารถต่อกรกับคนเถื่อนซงหนู กวาดล้างศึกสงครามทั่วแดนเหนือ ล้วนเป็นผลงานของแม่ทัพเผยเพียงลำพัง”