บทที่ 393 เชลยศึก (หนึ่ง)

ยามที่เหล่าขุนศึกแยกย้ายกันไป แต่ละคนต่างพากลุ่มเชลยศึกติดมือไปด้วยส่วนหนึ่ง ยังคงเหลือเชลยศึกอีกสองหมื่นสองพันกว่าคน ในจำนวนนี้ สี่พันคนขึ้นตรงต่อเผยอวิ๋น ส่วนที่เหลือล้วนตกอยู่ใต้บังคับบัญชาของเผยชิงเหอ

หากว่ากันตามเนื้อแท้แล้ว เผยชิงเหอมิได้มีความรู้สึกดีอันใดต่อเชลยศึกกองทัพป๋อไห่เหล่านี้เลย วินัยทหารของกองทัพป๋อไห่มิได้หย่อนยาน ตรงกันข้าม ยามที่ท่านแม่ทัพใหญ่จางยังมีชีวิตอยู่ ความสามารถในการควบคุมกองทัพนับได้ว่าอยู่แถวหน้า ทว่าปัญหาก็คือในกองทัพป๋อไห่ได้สั่งสมนิสัยเลวร้ายทั้งหมดของกองทัพราชวงศ์จิ้งเอาไว้

การแบ่งชนชั้นวรรณะอย่างเข้มงวด ผู้บังคับบัญชากดขี่และยักยอกเบี้ยหวัด พลทหารทั่วไปขาดแคลนทั้งเสื้อผ้าและอาหาร พลทหารชั้นผู้น้อยที่กินไม่อิ่มนุ่งไม่อุ่นแต่ยังต้องออกศึกรบพุ่งเหล่านี้ พอถูกปล่อยพ้นรั้วค่าย ย่อมระบายความอัดอั้นตันใจที่สั่งสมมาแต่เดิมออกมาโดยสัญชาตญาณ ก่อกรรมทำชั่วสารพัดรูปแบบ