บทที่ 432 พระเดชพระคุณ (สอง)

แม่ทัพน้อยเฟ่ยชะงักไป

ทว่าแม่ทัพเฟ่ยกลับมีไหวพริบเร็วกว่า รีบกล่าวทันควัน "ได้เป็นองครักษ์ของท่านแม่ทัพ นับเป็นวาสนาของมันแล้ว เจ้าลูกไม่เอาถ่านคนนี้ ขอท่านแม่ทัพช่วยสั่งสอนเคี่ยวกรำด้วยเถิด"

จากนั้นก็หันขวับ สายตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังเฟ่ยหลินที่ยังตั้งสติช้าไปก้าวหนึ่ง "ยังไม่รีบขอบคุณความเมตตาของท่านแม่ทัพอีก!"