บทที่ 456 ประจัญบาน (หนึ่ง)

ความรักของผู้เป็นแม่พลันเอ่อล้นขึ้นมาในใจ เผยชิงเหอยื่นมือไปอุ้มบุตรสาวมาแนบอก

สายเลือดแม่ลูกผูกพัน ย่อมใกล้ชิดสนิทสนมยิ่งกว่าผู้อื่นโดยกำเนิด ตลอดหนึ่งเดือนนับแต่ลืมตาดูโลก เสี่ยวโหวเอ๋อร์ได้รับการดูแลสลับกันระหว่างนางเฝิงกับแม่นมสองคน ในแต่ละวันได้พบหน้ามารดาแท้ๆ เพียงสองหน เผยชิงเหอจึงแทบไม่ได้อุ้มนางเลย

ในยามนี้ เมื่อเสี่ยวโหวเอ๋อร์ได้ซบอิงอยู่ในอ้อมอกของมารดา พลันอ้าปากฉีกยิ้มออกมา