บทที่ 468 ลิขิตสวรรค์ (หก)

"ท่านแม่ทัพใหญ่ ด้านหน้าคือค่ายทหาร พวกเราจะกลับเข้าค่ายก่อนหรือไม่ขอรับ"

แม่ทัพหม่าซึ่งอยู่บนหลังม้าศึกหอบหายใจถี่กระชั้น พยายามกดเสียงให้ต่ำที่สุด

สมองที่เคยมึนชาของแม่ทัพใหญ่ซือถูถูกสายลมหนาวพัดโกรกจนตื่นตัว เวลานี้จึงเยือกเย็นเป็นพิเศษ "หยุดไม่ได้ ยิ่งเข้าค่ายทหารไม่ได้เด็ดขาด หากถูกกองทัพไล่ล่าด้านหลังล้อมไว้ก็มีแต่ตายสถานเดียว หนีต่อไป!"