บทที่ 496 ตอนพิเศษ แตกพ่าย (สอง)

หนึ่งวันให้หลัง ‘จดหมายเกลี้ยกล่อมให้ยอมจำนน’ ถูกส่งมาถึงตรงหน้ามั่วตุ้นข่าน

มั่วตุ้นหน้าเขียวคล้ำ โกรธจนแทบระเบิด สั่งคนสับทหารม้าซงหนูสองนายที่ตกเป็นเชลยจนแหลกเป็นเนื้อบด ทั้งยังฉีกจดหมายเกลี้ยกล่อมฉบับนั้นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

ฮูหานเสียสีหน้าย่ำแย่ถึงขีดสุดเช่นกัน “พี่รองตายในสนามรบ พี่ใหญ่ถูกจับเป็น ทหารม้าของพวกเขาบ้างก็ตาย บ้างยอมจำนน บ้างก็หนีเตลิด สองเผ่าใหญ่นี้ถือว่าพินาศสิ้นแล้ว ตอนนี้มั่วตุ้นข่านคงพอใจแล้วกระมัง”