บทที่ 500 ตอนพิเศษ มหาชัยชนะ

มั่วตุ้นข่านได้สติกลับมาโดยสมบูรณ์แล้ว

เขานอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ตรงนั้น เบื้องล่างคือผืนดินนุ่ม เบื้องบนคือผืนฟ้าราตรีอันกว้างใหญ่ดุจกระโจมยักษ์ ลมราตรีพัดพากลิ่นคาวเลือดโชยมาเป็นระลอก

เขารู้สึกเจ็บรวดร้าวไปทั้งร่าง ศีรษะก็มึนงงหนักอึ้ง