บทที่ 115 ถูกจับได้

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ลู่จิ่งเชินเดินออกมาจากห้องน้ำ เขาหยิบชุดนอนจากตู้มาสวมแล้วจึงก้าวขึ้นเตียง รวบตัวเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน พลางวางมือลงบนหน้าท้องของเธอโดยมีเสื้อผ้ากั้นไว้

คนในอ้อมกอดหลับสนิทไม่รู้เรื่อง แต่ยังคงขยับตัวเข้ามาแนบชิดกับร่างกายเขามากขึ้นอีกนิด ลู่จิ่งเชินถอนหายใจออกมา นี่มันภาระที่แสนหวานจริงๆ

หลังจากอาบน้ำและจัดการความต้องการของตัวเองในห้องน้ำครู่หนึ่ง เขาก็กดความรู้สึกวาบหวามเอาไว้ เขาไม่ลืมว่าร่างกายของเธอกำลังไม่สบายและไม่สะดวก ถึงแม้ว่าจะมีสารพัดวิธีที่จะให้เธอช่วยจัดการให้ แต่เขาก็ไม่อยากทำแบบนั้นกับเธอเลย