บทที่ 118 ปีติยินดี

หลังจากแยกกับเฉิงอวี่ไป๋ ฉินหรูเยียนก็เดินออกจากตึกทดลองมาหยุดยืนลังเลอยู่หน้าประตูมหาวิทยาลัยในเมืองหลวงพักใหญ่

ข่าวดีที่เฉิงอวี่ไป๋บอกวันนี้ถือเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเธอ แต่เธอกลับไม่รู้จะไปแบ่งปันความรู้สึกนี้กับใคร พอคิดไปคิดมา คนแรกที่แวบเข้ามาในหัวกลับเป็นภาพของลู่จิ่งเชิน

เธออมยิ้มบางๆ ก่อนหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาเขา