บทที่ 143 ประลองฝีมือ

ภายในวิลล่า

หลังจากลู่จิ่งเชินจัดแจงที่พักให้เจียงหวยเรียบร้อย เขาก็กลับมาที่ห้องนอน ร่างบนเตียงยังคงหลับใหลอยู่ เขาเดินไปนั่งลงข้างเตียงแล้วดึงผ้าห่มลงให้เธอ นิสัยเวลาหลับของเธอคือชอบมุดหน้าเข้าไปในผ้าห่ม ไม่กลัวหายใจไม่ออกหรือไงนะ

ลู่จิ่งเชินปัดเส้นผมที่ปรกหน้าผากให้เธอเบาๆ เขาเห็นรอยคล้ำใต้ตาของเธอ จ้องมองอยู่ครู่หนึ่งก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงดึงมือเธอออกมาจากผ้าห่มแล้วแอบถอดนาฬิกาข้อมือออก ที่ข้อมือมีรอยแผลเป็นจางๆ ปรากฏอยู่ มันจางมากแล้ว ถ้าไม่สังเกตดีๆ ก็คงมองไม่เห็น