บทที่ 165 พี่เยียนปกป้องคนของตัวเอง

ลู่จิ่งเชินปรายตามองเฉิงซวี่นิ่งๆ หมอนี่วันนี้เป็นบ้าอะไรไป?

ฉินหรูเยียนนั่งลงที่เก้าอี้ นิ้วเรียวขาวผ่องเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ เธอเชิดคางขึ้นเล็กน้อย แววตาซ่อนความรู้สึกบางอย่างที่เฉิงซวี่อ่านไม่ออก

"กินข้าวกันก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากัน"