บทที่ 179 คืนเข้าหอ

ลู่จิ่งเชินยืนพิงกรอบประตูห้อง มองหญิงสาวที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง บรรยากาศรอบตัวเธอดูหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด

เธอยังไม่ได้เปลี่ยนชุดแต่งงาน เวลานี้กำลังค่อยๆ ถอดเครื่องประดับบนศีรษะออกอย่างเชื่องช้า แค่มองจากแผ่นหลังก็รู้แล้วว่าเธอคงใกล้จะหมดความอดทน

ฉินหรูเยียนไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าการแต่งงานจะยุ่งยากถึงเพียงนี้ หลังจากวุ่นวายมาตลอดทั้งวัน เธอเหนื่อยจนแทบจะหมดแรง