บทที่ 186 หลีพ่าน & ฉินสือ (วางแผน)

ลู่จิ่งเชินเอื้อมมือไปบีบใบหูเธอเบาๆ "ถึงไม้นี้จะมุกเก่าไปหน่อย แต่ก็ได้ผลดีนะ รีบนอนเถอะครับ"

ฉินหรูเยียนส่งเสียง "อื้อ" ในลำคอเบาๆ ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัว แล้วพลิกตัวนอนหันหลังให้เขา

ลู่จิ่งเชินทอดสายตามองแผ่นหลังเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบชุดนอนแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป