บทที่ 152 เปย์ไม่อั้น

"พระเจ้า ช่วยด้วย รู้สึกผิดบาปชะมัด อีกคำเดียวนะ อีกคำเดียวฉันจะไม่กินแล้ว!" ฉินช่านพึมพำว่าขอกินอีกคำเดียว พลางยัดเนื้อแกะย่างเสียบไม้คำโตเข้าปากอย่างเมามัน

จากนั้นเธอก็มองไปยังกุยช่ายย่างในจานที่โรยพริกป่นสีแดงตัดกับสีเขียว แล้วปลอบใจตัวเอง "ไม่เป็นไรหรอก กินผักคำเดียวไม่อ้วนหรอกน่า"

ว่าแล้วฉินช่านก็กินกุยช่ายย่างไปอีกไม้