บทที่ 183 แบบนี้ก็ได้เหรอ

ตามธรรมเนียมการหาคนมาทดสอบบทของทางร้าน ถ้าใช้คนในร้านได้ก็ใช้คนในร้าน หากคนในร้านไม่พอก็ดึงพวกกึ่งคนในร้านอย่างโจวหยวนหรือกงเยี่ยมาเสริม ถ้ายังไม่พอจริงๆ ถึงค่อยหาลูกค้าคนอื่นมาร่วมแจม

《น้ำตาโลหิต》 เป็นบทสำหรับเก้าคน พนักงานประจำและพาร์ตไทม์ทั้งหมดในร้านที่ว่างช่วงค่ำรวมกันแล้วยังไม่ถึงเก้าคนด้วยซ้ำ โจวหยวนต้องอยู่โอที ส่วนกงเยี่ยนั้นอาการผวาตกค้างจาก 《บ้านตุ๊กตาสยองขวัญ》 ยังไม่หายดี พอได้ยินว่าเป็นบทสยองขวัญก็รีบบอกทันทีว่าคืนนี้ติดธุระ เสียดายมากที่คงมาร่วมไม่ได้ เฉิงจื่อจึงทำได้เพียงหาลูกค้าทั่วไปมาทดสอบบท

ด้วยสิ่งล่อใจอย่างส่วนลดครึ่งราคา ไม่นานเฉิงจื่อก็รวบรวมผู้เล่นสำหรับคืนนี้ได้ครบ เริ่มทดสอบตรงเวลาหนึ่งทุ่ม