บทที่ 186 เถ้าแก่ ทำไมคุณจนจังเลยล่ะ

“กับข้าวครบแล้ว ค่อยๆ กินไปนะจ๊ะ ข้าวไม่พอก็เรียกป้าเติมได้ตลอดเลย เถ้าแก่เสี่ยวเจียง ป้ายังมีซุปเห็ดหูหนูขาวอยู่อีกหน่อย ให้ป้ายกมาให้เลยไหม ซุปนี่ตุ๋นหม้อเล็กเมื่อช่วงบ่าย ใส่พุทราจีนกับเก๋ากี้ด้วย บำรุงร่างกายดีนักเชียว!”

เจียงฉีเหลือบมองวังซิ่งฮวา เห็นแววตาของเธอเขียนไว้ชัดเจนว่า ‘ฉันกินไหว’ จึงพยักหน้า “ขอบคุณครับป้าจ้าว”

“โธ่ มีอะไรต้องขอบคุณกันเล่า” ป้าจ้าวเดินเข้าครัวไปยกซุปเห็ดหูหนูขาวออกมาให้เจียงฉีกะละมังหนึ่ง