บทที่ 221 กวางเรนเดียร์คริสต์มาส

“มาร้องตามฉันนะ”

“ไก่ป่าขันรับแสงย่ำรุ่ง เมฆาสีชาดรางเลือนจันทราคล้อยโค้ง…”

“ใช่ๆ ท่วงทำนองประมาณนี้แหละ เวลาร้องสังเกตสายตาด้วย สายตาต้องมีจริตจะก้าน ก้มศีรษะลงนิดหน่อย ใครเขาร้องงิ้วบนเวทีแล้วจ้องตาเขม็งใส่คนดูข้างล่างกันเล่า คุณไม่เพียงแค่ร้องงิ้ว แต่คุณกำลังแสดงละครอยู่ด้วย ทรวดทรงท่าทางต้องสง่า บอกให้ค้อมเอวไม่ได้บอกให้ยักไหล่”