บทที่ 287 สวนสนุกแห่งนี้สุดยอดเกินไปแล้ว (กลาง-ท้าย)

“อ๊ากกก อารมณ์ชั่ววูบมันคือปีศาจชัดๆ! วันนี้ฉันใช้เงินไปเยอะขนาดนี้ได้ยังไงเนี่ย เงินฉันหายไปไหนหมดแล้ว?!” ฟางฟางที่เพิ่งจบทริปเที่ยวสวนสนุกมาทั้งวัน และกลับมานอนแผ่สองสลึงเป็นศพอยู่บนเตียงในห้องพักโรงแรมโดยไม่ยอมไปอาบน้ำแปรงฟัน กรีดร้องโอดครวญอย่างเจ็บปวดขณะจ้องดูยอดใช้จ่ายของตัวเองในวันนี้

โจวหยวนมองถุงใบเล็กใบน้อยบนโต๊ะก่อน แล้วค่อยหันไปมองถุงพะรุงพะรังบนพรม สุดท้ายจึงหันมามองฟางฟางที่ทำหน้าตาเหมือนโลกจะแตก “เงินหายไปไหน เธอยังไม่รู้แก่ใจตัวเองอีกเหรอ”

“แหะๆ” ฟางฟางหัวเราะแห้งๆ แก้เขิน “ก็แหม…มันเล่นสนุกนี่นา”