บทที่ 369 ฉันชอบดู

หลังผ่านการติวเข้มแบบเร่งรัดมาหลายวัน เจียงฉีก็พอจะมีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับงิ้วขึ้นมาบ้าง

รูปแบบการแสดงพื้นฐานอย่างการร้อง การเจรจา การร่ายรำ และการต่อสู้คงไม่ต้องพูดถึง แม้แต่ทฤษฎีเปรียบเปรยอย่าง "ก้าวเดินสามห้าก้าวท่องทั่วหล้า หกเจ็ดคนแทนทหารนับล้าน" หรือ "พริบตาเดียวผ่านพ้นไปหลายปี ธูปดอกเดียวแทนเวลาชั่วกัปชั่วกัลป์" เขาก็ศึกษามานิดหน่อย ยิ่งไปกว่านั้นยังนั่งดูงิ้วเรื่อง *คู่ฟ้าลิขิตสวรรค์* และ *ราชบุตรเขยหญิง* ซึ่งเป็นเรื่องโปรดของวังซิ่งฮวาจนจบทั้งเรื่องอยู่ในห้องทำงานอีกด้วย

แล้วเจียงฉีก็ค้นพบว่า… รสนิยมทางศิลปะพวกนี้ไม่ใช่สิ่งที่สร้างขึ้นมาได้ในวันสองวันจริงๆ