บทที่ 390 ที่แท้คนร้ายก็คือฉันเอง

รถม้าแล่นมาหยุดลงอย่างนุ่มนวลที่หน้าประตูวิทยาลัยเวทมนตร์มหัศจรรย์

เจียงฉีกับลิเลียนกระโดดลงจากรถม้า หน้าประตูโรงเรียนมีหญิงสาวผมสีน้ำตาลยืนอยู่ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มเปี่ยมไมตรี ชวนให้ผู้พบเห็นรู้สึกเป็นกันเอง

"คุณเจียงฉี คุณลิเลียน สวัสดีตอนสายค่ะ ยินดีต้อนรับสู่วิทยาลัยเวทมนตร์มหัศจรรย์ ฉันเพ็กกี้ ครูใหญ่ของโรงเรียนค่ะ" ครูใหญ่เพ็กกี้ก้าวเข้ามาต้อนรับอย่างกระตือรือร้น เธอชำเลืองมองเสื้อผ้าบนตัวเจียงฉีด้วยความสงสัยเล็กน้อย ก่อนจะส่งยิ้มพิมพ์ใจให้กับลิเลียน