บทที่ 471 ถ้าอย่างนั้นก็ยอมอ่อนข้อให้สักนิดแล้วกัน

ตอนนี้ภายในพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งดูราวกับเป็นงานฉลองสุดเหวี่ยงของกลุ่มคนคลั่ง

มือซ้ายของหมอหลี่ถือมีดผ่าตัด มือขวาถือหม้อขี้ผึ้ง บนมีดยังเปื้อนคราบเลือดสีแดงสด ตาแดงก่ำ สีหน้าวิปลาส เลือดเปรอะเปื้อนไปทั่วทั้งใบหน้า มือ และชายเสื้อกาวน์สีขาว

"ผลงาน ผลงานชิ้นเอกของฉัน! ไปหามา ไปลากหุ่นทดลองพวกนี้ออกมาให้หมด ฉันจะทำพวกมันให้เป็นหุ่นขี้ผึ้ง เป็นงานศิลปะที่งดงามที่สุด ฮ่าๆ!"