บทที่ 484 นักพยากรณ์ลึกลับจากแดนตะวันออก

วันต่อมา หวังซื่อเหลียงเก็บสัมภาระและเดินทางมารายงานตัวเข้าทำงานอย่างราบรื่น

เนื่องจากของใช้ในชีวิตประจำวันส่วนใหญ่มีเตรียมไว้ให้พร้อมสรรพในหอพักพนักงานของวิทยาลัยเวทมนตร์มหัศจรรย์ ทางโรงเรียนยังมีกระทั่งเสื้อคลุมเวทมนตร์สำหรับอาจารย์ใส่สอน หวังซื่อเหลียงจึงพกมาแค่เสื้อผ้าผลัดเปลี่ยนสำหรับใส่ข้างในไม่กี่ชุดกับของจิปาถะอีกเล็กน้อยเท่านั้น

ต่างจากหลิวหลานที่ขนสกินแคร์กับขนมขบเคี้ยว หรือเฉิงจื่อที่พกสารพัดไอเทมยอดฮิตติดกระแสแต่ใช้งานจริงไม่ค่อยได้มาเต็มกระเป๋า ของใช้จิปาถะที่หวังซื่อเหลียงนำมาจึงดูโดดเด่นสะดุดตาท่ามกลางบรรดาอาจารย์คนอื่นๆ เป็นพิเศษ