บทที่ 486 คนต้มตุ๋นชักจะไม่พอใช้แล้วสิ

หลังการประชุมสั้นๆ สิ้นสุดลง เจียงฉากลับไปทำงานตามปกติที่แผนกการเงิน เจียงฉีเหลือบมองเวลาเห็นว่าวิชาการพยากรณ์ด้วยลูกแก้วเลิกเรียนแล้ว จึงเดินไปที่ห้องทำงานของหวังซื่อเหลียงเพื่อถามว่าเขาสะดวกใจจะปรากฏตัวในวิดีโอโปรโมตหรือไม่

ไม่กี่วันก่อนหวังซื่อเหลียงยังเป็นอาจารย์หวังผู้ไร้ชื่อเสียงในเมืองสวินเฉิง อาชีพของเขาค่อนข้างพิเศษ การได้ออกกล้องย่อมช่วยเสริมภาพลักษณ์ให้ดูดีขึ้น แต่หากเขาไม่อยากให้ลูกค้าเก่าจำหน้าได้ การปฏิเสธก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้เช่นกัน

เจียงฉีเคาะประตูห้องทำงานของหวังซื่อเหลียงสองครั้ง ไม่มีเสียงตอบรับ พอเคาะอีกสองครั้ง ป้ายหน้าประตูก็ปรากฏข้อความว่าไม่มีคนอยู่ด้านใน