บทที่ 504 ขอเสียงปรบมือให้คุณสวีหน่อยครับ!

‘สาวเก็บใบหม่อน’ บทงิ้วชั้นยอดที่ทำให้วังซิ่งฮวาหัวตัน คิดไม่ออกมานานกว่าครึ่งปี

ความมุ่งมั่นทุ่มเททางวรรณกรรมที่มีอยู่น้อยนิดในชีวิตนี้ของวังซิ่งฮวา ดูเหมือนจะถูกทุ่มไปกับบทงิ้วเรื่องนี้จนหมดเกลี้ยง บัดนี้ช่วงเวลาหัวตันอันแสนทรมานสิ้นสุดลงแล้ว ถึงเวลาแสดงผลงานให้เถ้าแก่ได้ชมเสียที

ระหว่างทางขากลับ วังซิ่งฮวาก็อดใจไม่ไหว ส่งเสียงร้องเอื้อนเอ่ยท่อนหนึ่งออกมาทันที