บทที่ 592 ไท่เฟิงโหลว

“ไท่…เฟิงโหลว ดูหรูหราอลังการจังแฮะ!”

ตรงทางเข้าไท่เฟิงโหลว เถ้าแก่หลี่แหงนมองป้ายชื่อร้านโบราณที่เปี่ยมกลิ่นอายคลาสสิกขนานแท้ พลางอุทานออกมาเหมือนบ้านนอกเข้ากรุง

“นี่คือร้านอาหารรสมือส่วนตัวในตำนานหรือเปล่าครับเนี่ย”