ตอนที่ 112 ช็อกโกแลต

ทว่าเพียงแค่นี้กู้โยวก็ยังไม่อาจวินิจฉัยได้อยู่ดีว่าคนผู้นี้ป่วยเป็นโรคอะไรกันแน่ หากมองเห็นดวงตาของเขาได้ก็คงจะดี

เวลาเหลือไม่มากแล้ว ดวงตาวินิจฉัยโรคคงอยู่ได้นานที่สุดแค่สองนาทีเท่านั้น กู้โยวร้อนใจขึ้นมา ก้มตัวลงหยิบก้อนหินก้อนหนึ่งแล้วขว้างไปยังหน้าต่างห้องนั้นทันที

ปัง เสียงเบาๆ ดังขึ้น ซุนข่ายอวี้ที่อยู่บนเตียงลืมตาขึ้นมาอย่างอ่อนแรง กู้โยวพลันมองเห็นว่าที่หัวตาทั้งสองข้างของเขามีเส้นเลือดฝอยเส้นเล็กๆ ขดตัวอยู่หลายเส้น กู้โยวอยากจะมองดูให้ละเอียดกว่านี้อีกนิด ทว่าเวลาของดวงตาวินิจฉัยโรคก็หมดลงเสียแล้ว