ตอนที่ 1123 อาจจะคิดมากไปเอง

จางจื้อหงฉีกยิ้มกว้าง "ก็นั่นน่ะสิครับ พวกเราสองคนมันพวกหัวรั้นไม่ยอมคนทั้งคู่ เดิมทีผมก็พอจะมีสมองอยู่บ้าง แต่พอตามคุณไปเรื่อย ๆ ก็เลยโดนคุณพาเป๋ไปด้วยเลย!"

หัวหน้าทีมหูปรายตามองค้อนจางจื้อหง พลางชี้ส่ายนิ้วกลางอากาศไปมา "ไอ้เด็กเวรนี่ งั้นฉันถามแกหน่อย ตอนที่อยู่ในทีมช่วงปีเหล่านั้น แกเคยเสียใจไหม ถ้าให้โอกาสแกเลือกใหม่อีกครั้ง แกยังจะเข้าไปทำงานในทีมอยู่อีกหรือเปล่า"

จางจื้อหงยิ้มเยาะตัวเอง สีหน้าพลันเคร่งขรึมขึ้นมาในทันใด เขาสบตากับหัวหน้าทีมหู แววตาของคนทั้งคู่เต็มไปด้วยความรวดร้าวสะเทือนใจ